NOVENA TO THE FEAST OF ST. JOHN BOSCO - DAY 9

30th January, 2018: Don Bosco - A Man who lives on in his holiness 

Our Challenge: That we come to understand our special calling from the Lord, live our life to the full and march ahead towards sanctity

Our Prayer:

Lord God, thank you for Don Bosco, a man who lives on even today in his holiness, even after 130 years of his death. You gave him the grace to realise his special calling and dedicate his entire life for the salvation of the young. Grant that we may be attentive to the Spirit that we may understand our calling, feel your inspiration and march with determination towards sanctity, by serving those to whom you send us. We make this prayer through Christ Our Lord. Amen

சனவரி 29: இகழ்வோரும் புகழ்வோரும்

இறைவனின் சித்தத்தை மட்டுமே நம்பி இரு  

உங்களை சுற்றி பாருங்கள் - எங்கு நோக்கினும் இகழ்வோரும், புகழ்வோரும், புகழ்வது போல் இகழ்வோரும், நன்மையே கருதுவது போல அழிவை எண்ணுவோரும், துயரம் வருவிப்போரும் சூழ்ந்தே உள்ளனர். இத்தகைய சூழலில் இறைவனுக்கு உகந்த மக்களாய் எப்படி வாழ்வது என்ற பாடத்தை தாவீது நமக்கு கற்பிக்கிறார். அரசனாக இருந்தாலும் தன்னை பழித்தவனை, சபித்தவனை எதிர்த்து ஏதும் செய்ய வேண்டும் என்ற தேவையே தாவீதுக்கு எழவில்லை. அவன் சபித்தால் என்ன சபிக்காவிட்டால் என்ன... இறைவனின் சித்தம் எதுவோ அதுவே எனக்கு வாழ்வு, என்று தெளிவுப்படுத்துகின்றார் தாவீது. அவரல்லவோ உண்மையான கடவுளின் பிள்ளை?

நான் யாருக்கும் எந்த தீங்கும் செய்யவில்லையே, என்னை போய் இப்படி பேசிவிட்டார்களே! ஊர் என்ன சொல்லும், உறவென்ன சொல்லும், பார்ப்பவர்கள் என்ன சொல்லுவார்கள், இந்த உலகமென்ன சொல்லும் என்றெல்லாம் புலம்பி பிதற்றும் அறிவற்ற மானுடங்களான நமக்கு தாவீது தரும் பாடம் இது. 

தாவீது மட்டுமல்ல இயேசு கிறிஸ்துவும் அதையே தான் நமக்கு இன்று செய்தியாக தருகிறார். நீ இறைவனின் மகன், மெசியா  என்றெல்லாம் பேய்கள் புகழ்ந்த போது தன்னை மறந்து விண்வெளியில் பறக்கவில்லை கிறிஸ்து! அமைதியாயிரு! இவரைவிட்டு வெளியே போ என்று அந்த பேய்களையெல்லாம் அடக்கவே செய்தார். அதேபோல், அந்த ஊர் மக்கள் அவரை தங்கள் ஊரை விட்டு வெளியேற சொன்னபோது, நான் நல்லது தானே செய்தேன்... இந்த ஊரில் உள்ளவர்கள் ஏன் என்னை வெளியேற சொல்கிறார்கள்? அவர்களது பன்றிகள் அவர்களுக்கு அவ்வளவு முக்கியமாகிவிட்டதா என்றெல்லாம் கிறிஸ்து ஒரு கேள்வியும் எழுப்பவில்லை. ஏற்றுக்கொள்ளாவிடில் நான் செல்கிறேன்...அதற்காக நான் அழுது புலம்பி என் வாழ்வை மாய்த்துக்கொள்ள மாட்டேன் - ஏனெனில் எனக்கு தேவை, இறைவனின் சித்தம்.

நான் எங்கு செல்ல வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும், எதை சொல்ல வேண்டும், எதை தேர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதையெல்லாம் முடிவு செய்பவர் இறைவனே, என்னை இகழ்வாரோ புகழ்வாரோ அல்ல, என்பதில் நாம் தெளிவாக இருந்தாலொழிய இறைவனின் பிள்ளைகள் என்று நம்மையே அழைத்துக்கொள்ள முடியாது! 

CURSES OR PRAISES - A CHRISTIAN FOCUS

WORD 2day: 29th January, 2018 

Monday, 4th week in Ordinary Time

2 Sam 15: 13-14, 30, 16: 5-13; Mk 5: 1-20

Isn't it everyone's experience that we come across some person or persons, who curse us, wish us ill and hold grudges against us? Today David demonstrates to us what should be the ideal response to such an experience. At times we get so worried, pulled down, discouraged, depressed, desperate, angered or crest fallen at such moments. 

Real faith would inspire us to do the contrary - that we remain calm, composed, clear, courageous and focused on God and God alone! Especially when we go out of our way to do something more than the ordinary, or involve in a public concern, there can be more opportunities of criticism and derision; let not our focus be lost! Let nothing move you, says St. Paul (1 Cor 15:58). 

It is equally true of a vain glory, or a cheap flattery! When the evil spirits start proclaiming Jesus as the Son of God, Jesus is not carried away by the adulation. He casts them away and sends them to where they belong! As that man who was possessed, returns to "his right mind", so are we called to remain ever in our senses. 

Only a right understanding of our faith, an uninterrupted focus on God and on doing God's will, can keep us in that right mind. When we sense a moment that tends to get the better of us, let this be our prayer: Lord, rise up and save me!

NOVENA TO THE FEAST OF ST. JOHN BOSCO - DAY 8

29th January, 2018: Don Bosco - A Man with Divine qualities 

Our Challenge: That we as persons entrusted with youth in our care, can see through the hearts of the youth to accompany them and as youth, to be open to the divine guidance.

Our Prayer:

Lord God, thank you for Don Bosco, a man who could see through the hearts of the youth in order that he could accompany them. May our love for the young, be as strong as his, that we may see, hear and understand the exact needs of the young, leading them to the salvation you have prepared. Grant us the grace to be sensitive to every one around us bringing them to feel your tender loving care. We make this prayer through Christ Our Lord. Amen

ABSOLUTE ALLEGIANCE TO THE ALMIGHTY

4th Sunday in the Ordinary Time

28th January, 2018

Dt 18: 15-20; 1Cor 7: 32-35; Mk 1: 21-28

It was a home for street kids. As I entered, a calendar caught my attention. It had the words running thus: with the young missionaries of hope and joy. I hoped to see some young religious in formation or some people getting ready to go on a mission. But the picture that accompanied it was more surprising. It was a click of a bunch of street kids with eyes all shining and faces beaming with smiles. They had called them 'missionaries of hope and joy'. Today's first reading came alive to me when I saw this. When the Lord said,  the Lord would raise a prophet as good as moses and that prophet was not only Jesus who did great wonders when he was still alive but in and through Jesus,  it is you and I who are called to be prophets today, here and now. 

The second reading points to us the way of being powerful prophets of God...and the way is,  an absolute allegiance to the almighty. To profess our allegiance to God with nothing to distract us,  nothing to preoccupy us,  nothing to hinder our speaking God's word or doing God's works. There is a saying in Tamil that says, only when you have something to safeguard under your care, you have anything to fear. When you have nothing to lose, you have nothing to fear. These kind of persons are true prophets!

  

The Gospel presents to us the model par excellence of a prophet of God: the very Son of God who professes and practices such a perfect allegiance to God that every one who saw him,  heard him was either taken up or threatened.   He had nothing to lose, because all that mattered to him was doing his Father's will. Neither the powerful high priests and scribes, nor Herod not even the demons could frighten him - what an absolute man of God! His was an authority that came from his personal integrity and flawless faithfulness to God. 

Our absolute allegiance to the almighty will make us like children who trust and depend totally on their parents. At times even a blind following of the directions given by God would suffice for us to work on our Sanctification and that of those around us. 

NOVENA TO THE FEAST OF ST. JOHN BOSCO - DAY 7

28th January, 2018: Don Bosco - A lover of the young

Our Challenge: That we understand our call to love the young, those in our care, those who depend on our goodness 

Our Prayer:

Lord God, thank you for Don Bosco, a man who loved what the young loved, in order to make them love what they ought to love. Like Don Bosco, grant us the grace to place always the needs of the others, especially those who depend on us in some way, before any of our needs. May we be sacrificing enough to give up anything for their good and for their salvation. We make this prayer through Christ Our Lord. Amen

சனவரி 27: அவரன்றி நீயேது?

இரவோ பகலோ புயலோ மழையோ ....

தாவீது என் மகன் என்று இறைவன் உரிமையோடு சொல்ல காரணமென்ன, சிந்தித்திருக்கிறீர்களா? அவரது போர்த்திறனா? வீரமா? வெற்றிகளா? அல்லது பேராற்றலா? இறைவனின்றி இவையெல்லாம் அவருக்கு ஏது? இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக ஒரு குணம் தாவீதுக்கு இருந்தது...அதுவே அவரை கடவுளுக்கு நெருக்கமானவராக, நமக்கு மாபெரும் எடுத்துக்காட்டாக பிரித்துக்காட்டுகிறது. அவரது தாழ்ச்சியும் இறைவனின் குரலுக்கு செவிமடுக்க அவரிடம் இருந்த தயார்நிலையும் தான் அது. 

தாழ்ச்சி என்பது உண்மையை காணக்கூடிய ஆற்றலாகும். நான் யார், என் வாழ்வில் நான் பெற்றுள்ள அனைத்தும் எங்கிருந்து வந்துள்ளது, இதை எல்லாம் பெற்றுள்ள நான் செய்ய வேண்டியதென்ன என்ற உண்மைகளை முழுமையாய் உணர்ந்திருத்தலே தாழ்ச்சியாகும். இந்த உண்மை உணர்வு இருந்தால் நான் வெற்றிபெறும் போது ஆழமான மகிழ்வும், தவறும் போது நிதானமான சீர்தூக்கலும் எனக்குள்ளே நிகழும், என்னை மனிதனாக்கும். அதை தான் முதல் வாசகத்தில் தாவீதின் வாழ்வில் நாம் காண்கின்றோம். தனது தவற்றை நாத்தான் சுட்டிக்காட்டும் போது முதலில் அது தன்னை குறித்து தான் சொல்லப்படுகிறது என்று தெரியாமலே கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் தாவீது, "நீயே அந்த மனிதன்" என்ற வார்த்தைகளை கேட்டவுடனேயே இவ்வளவு நேரம் தன தவற்றை உணர்த்தியது இறைவன் தான் என்பதை உணர்ந்து அவரிடமே சரணாகின்றார்.  

நம் வாழ்விலும் கூட, இரவோ பகலோ, வெயிலோ மழையோ, புயலோ பூகம்பமோ, வெற்றியோ தோல்வியோ, சாதனையோ சோதனையோ, இன்பமோ துன்பமோ, எதுவானாலும் இறைவன் நம்மோடே இருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்து வாழ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு சிறு இடர் வரினும் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது போன்று நாம் திணறும் பொது, உண்மையிலே இறைவனின் பிரசன்னத்தை நாம் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றோம். மற்ற நேரங்களில் எல்லாம் பேசிய பேச்சுகள் என்ன, வீசிய சூளுரைகளென்ன... இவையெல்லாம் வீணே. உள்ளம் உடையும் நேரத்தில் தான் உண்மைகள் வெளிப்படும்... நம் உள்ளம் உடையும் அனுபவத்தில் தான் இறைவனோடு நமக்குள்ள உறவு வெளிப்படும்.

புயல் கண்டு திணறும் சீடர்களை போலல்லாமல், தாவீதை போல  உள்ளம் உடைந்தாலும் அதை இறைவனுக்கு சரணாக்குவோம்... உடைந்த உள்ளத்தை இறைவன் ஒருபோதும் ஒதுக்குவதில்லை.

Submit to the Lord!

WORD 2day: 27th January, 2018

Saturday, 3rd week in Ordinary Time

2 Sam 12: 1-7, 10-17; Mk 4: 35-41

The first reading today brings out the best element of David for our consideration. David was favoured in the eyes of God, not for his valour or for his victories, nor for his eloquence or for his talents. The outstanding quality of David, that makes him an example to all of us, is his humility and his capacity to listen to the Lord. 

Humility is the ability to see the truth. And the capacity to listen to the Lord is the easiest way to observe the truth; the truth that is ever present right in front of our eyes. Even while Nathan was speaking, David did not realise the truth; but when the prophet said to David, "You are the man!", David realised his folly, that he has deluded himself from seeing the Lord who was right there with him all the while, even when David indulged in all the evil that he did. In his humility, he submits himself instantly to the mercy of the Lord. 

Weak as we are and tempted as we are, our capacity to listen to the Word of the Lord and our humility to submit ourselves to the mercies of the Lord, are those which can really make us persons of faith. The storm and the sea, the heavens and the creatures therein, everything obeys the Lord, and why should we hesitate to submit to the Lord? 

In faith let us ask the Lord and the Lord will give us a pure heart and a steadfast spirit!

NOVENA TO THE FEAST OF ST. JOHN BOSCO - DAY 6

27th January, 2018: Don Bosco - Father and Friend of Youth

Our Challenge: That we understand our call to have a filial attachment to Don Bosco, as a man who had a special charism from God! 

Our Prayer:

Lord God, thank you for Don Bosco, a man who loved the young genuinely, with the heart of a father and friend. Grant us the grace of loving people with sincerity of heart. May we make a difference in the lives of those who are around us, that they may feel related to us - as father, or friend, or guide or companion! May our relationships be genuine and life changing that we may be efficacious agents of your Reign on earth. We make this prayer through Christ Our Lord. Amen

சனவரி 26: விதையும் அதன் பலனும்...

திமோத்தேயுவும் தீத்துவும் தரும் பாடம் 

திமோத்தேயுவும் தீத்துவும் இன்று நமக்கு மாதிரிகளாய் தரப்படுகின்றார்கள்... இருவரும் அப்போஸ்தலராம் பவுலடிகளாரின் சீடர்கள். தன் வார்த்தையை கேட்பவர்களையும் தன் வாழ்க்கையை காண்பவர்களையும் இறையேசுவுக்காக வென்றெடுப்பதில் தூய பவுல் அடிகளாருக்கு இணை அவர் மட்டுமே. இறையாட்சி மண்ணில் மலர இவ்வப்போஸ்தலர்களும் சீடர்களும் தங்கள் வாழ்க்கையை எந்த அளவுக்கு தியாகம் செய்தார்கள் என்று சிந்திக்க அழைக்கும் அதே நேரத்தில் இன்றைய வாசகங்கள் நமக்கும் அதே அழைப்பு தரப்பட்டுள்ளது என்பதை நினைவில் கொள்ள நம்மை அழைக்கின்றன. 

கொடையாய் நமக்கு தரப்பட்டுள்ள கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையை குறித்து எவ்வளவு அழகாக பவுலடிகளார் திமோத்தேயுவுக்கு எழுதுகிறார் என்று இன்றைய முதல் வாசகத்தில் காணுங்கள். விதையாய் நம் மனதில் தூவப்பட்டுள்ள இந்நம்பிக்கையை காத்து வாழ்வது, அதை அடுத்தவரோடு பகிர்ந்து கொண்டாடுவது என்ற நமது அழைப்பை நாம் உணர்ந்திருக்கின்றோமா?

நம் உள்ளத்தில் தரப்பட்டிருக்கும் இந்த கொடையாம் நம்பிக்கை இறையாட்சி என்னும் பயிராய் முளைக்க வேண்டும், பலன் தரவேண்டும் என்பது இறையழைப்பு. ஆனால் அதை வளரச்செய்வது நமது கையில் இல்லை...அது இறைவன் தரும் கொடையாகும். பொறுமையிழக்காமல், ஆர்வமிழக்காமல், கவனம் சிதறாமல் விதைக்கப்பட்ட விதையை (நம்பிக்கை) பாதுகாப்பது நம் பொறுப்பு, அதை பலனளிக்க செய்து பயிராக (இறையாட்சியாக) உருமாற்றுவது இறைவனின் பொறுப்பு - இதை உணர்ந்து வாழ்வதே கிறிஸ்தவ அழைப்பு. 

சோதனைகள் எதிர்ப்புக்கள் சவால்கள் மத்தியில் கிறிஸ்தவ மதிப்பீடுகளை இழக்காமல் வாழ்வதே நம் நம்பிக்கையை காப்பது என்று பொருள்படும். இது நம்மால் முடியும் ஏனெனில் ஆற்றலின் ஆவியை, அன்பின் ஆவியை, சுய கட்டுப்பாட்டின் ஆவியை இறைவன் நமது உள்ளத்தில் பொழிந்துள்ளார். திமோத்தேயுவை போல தீத்துவை  போல பவுலடிகளாரின் பாதையில் இறைவார்த்தையின் மக்களாய் நம்பிக்கையில் நம் வாழ்வை ஊன்ற செய்வோம், இறையாட்சியின் அறுவடையை பலுகச் செய்வோம்.