WE ARE CHOSEN

6th Sunday of Easter: 6th May, 2018

Acts 10: 25-26,34-35,44-48; 1 Jn 4:7-10; Jn 15: 9-17

We are Chosen, we are chosen people of God, we are a chosen race: this is a truth that is repeatedly stressed in the Word today. We are given a sign that we are chosen and there is a reason for having been chosen and there is a fruit that is expected of us because we are chosen. Let us understand them one by one.

We are chosen: that needs two clarities. One, we did not choose, but we are chosen! So it is none of our merit that we are within the count of the chosen! If we are here, it is because we are chosen! It not only fills us with a feeling of being special, but it should also fill us with an awe of the inner nature offered unto us. The second clarity is the same as what we said finally here: being chosen is not merely a privilege, but a burden too!

The Sign of being Chosen: Spirit. The sign of being chosen is given in the third person of the Trinity - the Holy Spirit who comes to dwell in us! We become dwelling places of the Spirit, chosen dwelling places of the Spirit (1Cor 3:16 & 6:19). That means our being chosen necessitates two self understandings within us: One, that we are the people of the Spirit and secondly, we belong to God! (1st Reading)

The Reason for being Chosen: Joy. A joy that is complete, is what the Lord wants to offer us. That is the reason for which the Lord has chosen us. A joy that does not fade with time, a joy that does not depend on external conditions and fulfillment of one's desires, a joy that is eternal because the source of it is eternal, timeless: it comes from the Lord! It resides in our hearts and comes from the Spirit who is within; no external conditions can take it away! The Lord fills us with a joy that is not like what the world gives, not like the joy that our possessions give, unlike the joy that our pleasures give... this is the joy that the Lord alone can give! (Gospel Reading)

The Fruit of being Chosen: Love. That you may bear fruit, and bear it abundantly! The fruit is love, the outcome of being chosen is the love that we hold out to every person around us. To love as God loved; without counting the cost, without thinking whether the other deserves it or not; without losing any chance of forgiving and enduring. That is true love and that is the love that we are called to live. (2nd Reading)

We are Chosen... chosen by the Spirit, chosen to be joyful, chosen to love! If we do not love, we do not see the fruits of having been chosen; if we do not have the fruits, it means we do not have the joy of having been chosen; if we do not have the joy of having been chosen, it means we have not allowed the Spirit of the Lord to dwell within us! 

Let us remember! we are the people of the Spirit, we are the Chosen people of God.

We, the Holy Spirit and Love!

Friday, 5th week in Eastertide 

4th May, 2018 - Acts 15: 22-31; Jn 15: 12-17

I have always been fascinated by that formulation we see in the first reading today; the apostles when they communicate their decision after a crisis, they say, "it has seemed good to us and to the holy spirit"... It amuses me to see the spontaneity with which they related to and referred to the Holy Spirit.

When the Holy Spirit takes hold of us, all that we do, all that we choose, all that we decide will be guided by love and love alone! They were ready to give up their tradition, their heritage, their laws, all because they loved their new brothers and sisters in Christ. They did not want to over burden them. 

And Christ goes a step further and says: not just traditions and laws, but even your life, you should be ready to lay down! That is true love. If the Son of God has given up everything for the love that he has for us, why do we hesitate to give up anything...especially our ego, our selfishness, our vain glory!!!

We and the Holy Spirit, if we are in constant rapport, we will be filled with true love! If we are filled with true love, then we would make true disciples to Christ, the Son of God who is Love! We, the Holy Spirit and Love, we will make a wonderful "Christ"ian Community. Shall we?

மே 4: ஆவியும் நாங்களும்

நீ, நான், ஆவியார் மற்றும் அன்பு 

தி.ப. 15: 22-31; யோ 15: 12-17

தூய ஆவியாரும் நாங்களும் தீர்மானித்துள்ளோம்... என்று அப்போஸ்தலர்கள் கூறுகின்ற இன்றைய முதல் வாசகத்தின்  பகுதி  இறைவார்த்தையில் என்னை மிகவும் ஆட்கொண்ட பகுதிகளில் ஒன்றாகும். தூய ஆவியாரை  அவர்கள் உணர்ந்த விதமும் அவரோடு அவர்கள் உறவாடிய விதமும் எவ்வளவு எதார்த்தமாய் இருந்தது என்பது இதில் தெளிவாய் வெளிவருகிறது. இது போன்ற உண்மையான எதார்த்தமான ஆழமான அழுத்தமான உறவு ஒன்றை தூய ஆவியோடு கொண்டிருக்கும் போது அது நமது பேச்சிலும், வழக்கத்திலும், அனைத்து பரிமானங்களிலும் அது வெளிப்படும் என்பது உறுதி. 

தூய ஆவி நம்மை ஆட்கொள்ளும் போது நாம் செய்வது அனைத்திலும், நாம் எடுக்கும் முடிவுகளிலும், நாம் அளிக்கும் முக்கியத்துவங்களிலும் முற்றிலும் முழுமையானதொரு உணர்வை நாம் பெறுவோம். அந்த முழுமையின் ஊற்று அன்பு. ஆவியானவர் அன்பின் ஆவியானவராவார்...ஏனெனில் அவர் கடவுளின் ஆவி, கிறிஸ்துவின் ஆவி, தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே உள்ள அன்புறவின் ஆவி... 

இதனால் தான் அப்போஸ்தலர்கள், பிரச்சனைகளை சந்திக்கும் போது, அவற்றை ஒரே திருச்சபையாய்  அலசிய போது, எதையும் விட்டுக்கொடுக்க முன் வந்தனர்... அவர்களது பாரம்பரியம், அவர்களது யூத நம்பிக்கையின் அடையாளம், அனைத்தையும் துறக்க அவர்கள் தயாராய் இருந்தனர்... ஒரே காரணம்: மக்கள் மீதிருந்த அன்பு, சகோதர சகோதரிகள் மீதிருந்த அன்பு, ஆவியின் உறவில் அவர்களில் நிறைந்திருந்த அன்பு. 

கிறிஸ்துவோ தன் வாழ்விலே, சட்டங்களையும், பாரம்பரியங்களையும் மட்டும் அல்ல, தன் உயிரையே அடுத்தவருக்காக கொடுக்க முன்வருவது தான் உண்மை அன்பு என்று எண்பித்தார். நாமும் தூய ஆவியால் நிரப்பப்படும் போது.. நமது சுயநலன்கள், விருப்பு வெறுப்புக்களையெல்லாம் தாண்டி, அன்பினால் மட்டுமே இயக்கப்படுவோம்!

இன்று கிறிஸ்து நமக்கு விடுக்கும் அழைப்பு இதுவே: என் சகோதரனே சகோதரியே, நீ, நான், மற்றும் தூய ஆவியானவர் இணையும் போது அங்கு உண்மை அன்பு பிறக்கிறது! இணைய நீ தயாரா?

THE WORD AND THE SAINTS

Believe and live

Celebrating Apostles Philip and James

3rd May, 2018 - 1 Cor 15:1-8; Jn 14:6-14

Today we celebrate two great apostles, both of them find a prominent place among the list of apostles and have something memorable about them. 

James was the first Bishop of Jerusalem and he along with his brother Jude, was called the brother of Jesus. We find the practical wisdom of James, so imbued with the Spirit of Jesus in his epistle. His insistence on integral living, his predilection for the poor, his advocacy for a life of self-control, are eminently Christian themes that we need to highlight even today.

Philip was a person who brought a lot of people to Jesus, including Nathanael. Philip imbibed the life style of Jesus very quickly as we see him in the Gospels already, speaking like Jesus, using the phrases that Jesus used and reaching out to people as Jesus did and bringing people to Jesus, which Jesus so much loved.

One who believes in me will do things that I do and even more than what i do - this has been the repeated message that Jesus has been giving us these days in the Word. Yes, believing is living. Philip and James, give us this message today: to Beleive in Jesus and live like Jesus, only then can you be worthy of Jesus. Only then will you be able to say (just as Jesus said of his father): 'One who has seen me, has seen Jesus'.

மே 2: பிரச்சனைகளில் கிறிஸ்துவின் மனநிலை

இணைந்திடாவிடில் கணிதர இயலாது! 

தி. ப. 15:1-6; யோ 15: 1-8

இன்றைய பதிலுரைப்பாடல் நம்மை மகிழ்ச்சியோடு எருசலேம் செல்ல அழைக்கிறது... முதல் வாசகத்தில் இருவர் செல்வதை நாம் காண்கின்றோம் - பவுலும் பர்னபாவும். ஆனால் மகிழ்ச்சியோடு அல்ல... சிறிது பிரச்சனையோடு. பிரச்சனை இங்கு என்னவென்றால், யார் சரி யார் தவறு, யார் பெரியவர் யார் சிறியவர், என்பதல்ல. விசுவாசிகள் மீது தேவைக்குமேல் பாரத்தை சுமத்த கூடாது என்ற எண்ணமே மேலோங்கி நிற்பதை நாம் காணமுடிகின்றது. 

அங்கு இருந்த பிரச்சனை, அதற்கு அவர்கள் கண்ட தீர்வு இவ்விரண்டையும் தாண்டி, அந்த பிரச்னையை அவர்கள் சந்தித்த விதம், நமக்கு பெரும் பாடமாய் உள்ளது. இதுவே கிறிஸ்துவின் மனநிலையோடு பிரச்சனைகளை அணுகும் முறையாகும். இன்று திருச்சபைக்குள்ளே சிறு பிரச்னை என்றாலும், சுவரொட்டிகள், பதாகைகள், மொட்டைக்கடிதங்கள், முகநூலில் அவதூறான பதிவுகள், பெயர் சிதைப்புக்கள் என இறங்கிவிடும் கலாச்சாரத்தில், பொறுமையோடு, ஒரு குடும்பமாய், இறைவனின் உறவில், பிரச்னையை சிந்தித்து பார்த்து, எது சரி என்று சீர்துக்கி பார்த்து, இறைவனுக்கு எது உகந்தது என்பதை மட்டும் மனதில் நிறுத்தி, இறைவனின் மக்களுக்காக முடிவுகள் எடுக்கும் முறை என்பது சற்று பதத்து தான் போய்விட்டது.   

வேறொன்றும் எனக்கு மனதில் வருகிறது... இந்த புரிதலின்மை, தவறான புரிதல்கள், சிறு சண்டைகள் அனைத்துமே எப்படி கையாளப்படுகின்றன? இந்த நாட்களில் நான் நான்கைந்து முகநூல் குழுமங்களிலிருந்து வெளியேறிவிட்டேன்... காரணம், கிறிஸ்தவர்கள் - கத்தோலிக்கர்கள், கத்தோலிக்கரல்லாதவர்கள் என்று ஒருவரை ஒருவர் எதிர்த்து போடும் பதிவுகளும் கருத்துக்களும், சண்டைகளும்... அருவறுக்கத்தக்கதாய் இருக்கின்றன. கலந்தாலோசித்தல், உரையாடல் இவை நல்லது தான். ஆனால் ஒற்றுமை, புரிதல், என்ற இலக்குகளை நோக்கி இருக்கவேண்டும். அடுத்தவரை இழிவு படுத்த, சிறுமை படுத்த, நானே சரி என்று நிரூபிக்க, அடுத்தவரின் மனதை புண்படுத்த, தீர்ப்பிட, குறைகூற... என்ற இவையே இலக்காகும் போது அது உண்மையிலே கிறிஸ்துவின் மனநிலையோடு செய்யப்படுகிறதா என்று கேட்க தோன்றுகின்றது. 

ஒன்றை மட்டும் மனதிற்கொள்வோம்: என்னில் நீங்கள் இணைந்திடாவிடில் கணிகொடுக்க இயலாது. என்னில்  நீங்கள்... இணைந்திடாவிடில்! நாம் கிறிஸ்துவின்  சீடர்களாய் இணைந்திடாவிடில் கணி கொடுக்க இயலாது என்பதை உணர்வோம்... கிறிஸ்துவின் மனநிலையை அணிந்துகொள்வோம்!

Unite to Resolve Conflicts

Wednesday, 5th week in Eastertide 

2nd May, 2018: Acts 15: 1-6; Jn 15: 1-8

The responsorial psalm invites one to go to Jerusalem with rejoicing and we see two people going there in today's first reading: Paul and Barnabas. However, not with rejoicing but they go with a crisis. A noble fact is that they are insistent that they wouldn't burden the people unnecessarily. The forward thinking, right priorities and empathy for the believers are a few of the salient qualities that stand out in this passage. 

Apart from the crisis and the solution that they sought, the clear cut lesson is to understand the method of facing and resolving a crisis in 'Christ'ian terms. Banners and posters, anonymous letters and abusive posts, indecent demonstrations and political insinuations...none of these were used when the crisis arose. They simply got together. They united in the Lord, to find out what the Lord willed for them as one family of God. 

There is another thing that comes to my mind thinking of 'crisis' or lack of agreement or possibility of misunderstanding. These days I have gotten out of atleast four or five facebook groups because there were so many Christians - Catholics versus Non Catholics - getting into so many unnecessary arguments and fights. Dialogue and Conversation are fine, provided they are for further understanding and unity building. Not for the sake of mudslinging, finger-pointing and sheep stealing! It disgusts! 

One thing we are called to remember: we cannot bear fruit apart from the Lord; we cannot bear much of them without uniting as one heart and one mind in the Lord! That readiness to unite gave a moral authority to the Early Christian Community and made them true and attractive witnesses (cf. Acts 2:47). Are we ready to unite? Or are we fighting to prove each other wrong? 

மே 1: உழைப்பும் இறைவனின் அழைப்பும்

தூய வளனார் நினைவு நாள் 

இன்றைய வாசகங்கள்: தொ நூ 1:26 - 2:3; மத் 13: 54-58

உழைப்பு, வேலை, பணி... இவை அனைவரின் வாழ்விலும் தவறாத ஒரு அங்கம். உழைப்பு என்பது கிறிஸ்தவ வாழ்விலே வெறும் செய்யும் வேலை என்பதை தாண்டி, ஆழமான ஒரு பொருளை பெற்றுள்ளது. இந்த புரிதலை ஆழப்படுத்தவே தூய வளனாரை நமக்கு முன் மாதிரியாக, உழைப்பாளர்களின் பாதுகாவலராக இன்று நினைவுப்படுத்துகிறது திருச்சபை. 

நாம் செய்யும் எந்த ஒரு பணியும் மூன்று பரிமானங்களை கொண்டிருக்க வேண்டும்...

முதலாவது, தன்னடையாளத்தின் வெளிப்பாடு : என் உழைப்பு, என்னையே நான் அடுத்தவருக்கும் அனைவருக்கும் வெளிப்படுத்தும் வழியாகும். ஒரு வேலையை நான் செய்து முடிக்கும் போது என்னையே நான் அதில் காணவேண்டும். ஒரு சிலர் செய்த வேலைகளை யார் செய்தது என்பதை அவர்கள் சொல்லாமலேயே தெரிந்துகொள்ளலாம். அவ்வாறே, இறைவன் இன்று முதல் வாசகத்திலே...தான் செய்து முடித்த அனைத்தும் நல்லது எனக்கண்டார் என்று நாம் படிக்கிறோம். அவர் தன்னையே தன் படைப்பில் கண்டார். 

இரண்டாவது, அடுத்தவரின் நலன் பேணுவது: நான் செய்யும் ஒவ்வொரு வேலையும் அடுத்தவரின், மானுடத்தின் நன்மையை மனதிற்கொண்டு செய்யப்பட வேண்டும். உழைப்பில் ஈடுபடும் நாம் நமது நலனுக்காக மட்டுமல்ல, மனிதத்தின் நன்மைக்காக, இறைவனின் அனைத்து பிள்ளைகளின் நன்மைக்காகவும் செயகிறோம், என்று உணர்ந்து ஈடுபடவேண்டும்.

மூன்றாவதாக, கடவுளின் கரமாதல்: நாம் செய்யும் பணியால், நமது பயிற்சியால், நமது மதி நுட்பத்தால், நாம் இறைவனின் கரங்களாய் மாறும் வழியே நமது உழைப்பு. நம் ஒவ்வொருவரையும் படைத்த இறைவன், நமக்கென ஒரு அழைப்பை கொடுத்துள்ளார்...அந்த அழைப்பின் இணைப்பிரியா வெளிப்பாடு நம் உழைப்பு! 

நாம் செய்யும் வேலைகளை இந்த மனநிலையோடு செய்கிறோமா என்று இன்று சிந்திப்போம்: நமது சுயவெளிப்பாடாக, மனிதத்தின் நன்மையை பேணுவதற்காக, கடவுளின் கரங்களாய் நாம் உருவாவதற்காக நமது பணிகள் நமக்கு உதவுகின்றனவா?

இவற்றில்... எங்காவது பணம், விலை, மதிப்பு என்று ஏதாவது நாம் பேசியுள்ளோமா? ஆனால்  நடைமுறையில், வேலை என்றாலே பணத்தோடும், அதன் விலைமதிப்போடும் மட்டுமே இணைத்து சிந்திப்பது ஏன்? எங்கேயோ, ஏதோ தவறான பாதையில் சென்றுவிட்டது போன்று தோன்றுகிறதா?

THE WORD AND THE FEAST

Three Integral dimensions of Work 

Celebrating St. Joseph, the Worker: 1st May, 2018Gen 1:26 - 2:3; Mt 13: 54-58

Work... is part of everyone's life. As the world celebrates the Day of Work and the Workers, the Church presents to us a beautiful model of a Worker - St. Joseph, the Carpenter. 

Every work that we do should have three dimensions to it, to make it truly holistic! On a day such as today, it is right that we dwell on this aspect of Work and reflect a little. 

The First dimension is the SELF: Work as a self expression of the one who works. Everything that I do, should become part of what I am. I should be able to see at the end of the work, in the outcome, a bit of me. The beautiful example is given in the first reading today, where we see God at work and at the end of it all, God found that it was good; God found that God was present in the works that God had created.

The Second dimension is the OTHER: Work should add to the common good. Every work of mine should add to the common good in some way or the other, directly or indirectly. A carpenter for example is someone who expresses his or her self in a product that would serve the common good; or a sculptor or an engineer or a teacher... 

The Third dimension is GOD, the author of all work: Work should be a participation in the divine design, the eternal plan, the creative mission of God. The psalm brings out the crux of it, invoking the Lord to give success to the work of our hands. It is in the eternal plan that our work draws its meaning and success. At  work, we partake in our role as co-creators with God the Creator!

Having said all this: let us ask a question. How many of us are involved in a work, an occupation, a livelihood that reflects all these 3 dimensions? And, where is the place of "money" within this grand picture of 3 dimensions? Are our thoughts about our work and our calculations about our career, fitting into this framework? Or have we moved far far away from any such holistic thought pattern?

ஏப்ரல் 30: நம்மில் வாழும் இறைவன்

உலகம் நம்மிடம் காண விழைவது என்ன?

இன்றிலிருந்து புதியதொரு கருத்தை முன்மொழிகிறார் கிறிஸ்து... நாம் உண்மையில் இறைவனோடு இணைந்தவர்களாய் இருந்தால், இந்த உலகம் நம்மில் காண விழைவது என்ன?

கிறிஸ்துவை ஏற்போருக்கு கிறிஸ்து இன்று வாக்களிக்கும் கொடையாம் தூய ஆவி இறைவனை நம்மில் வாழ செய்கிறார். நாம் இறைவனை தேடி எங்கும் வேறெங்கும் செல்ல வேண்டாம் ஏனெனில் அவர் நமக்குள்ளே வாழ்கிறார்... நம்மில் வாழும் இறைவன் நம் வழியாய் இந்த உலகிற்கு தன்னையே வெளிப்படுத்துகிறார். ஞானத்தின் இறைவன், உண்மையின் இறைவன், வலுவூட்டும் இறைவன், திடமளிக்கும் இறைவனாம் தூய ஆவியார் நம்மில் வாழும் போது நம்மை காண்பவர்கள், இறைவனின் மகிமையை காண்பார்கள். பவுல் பர்னபாஸ் இவர்களில் இன்றைய முதல் வாசகத்தில் மக்கள் கண்டது இதுவே! 

சென்ற வாரம் முழுவதும் கிறிஸ்து தனது சீடர்கள் எப்படி இருப்பார்கள் என்று இதைத்தான் நமக்கு அறிவுறுத்தினார்: என்னில் நம்பிக்கை கொள்பவன் நான் செய்பவற்றை செய்வான், என்னிலும் மேலானவைகளை செய்வான்! நற்செய்தியின் மகிழ்ச்சி என்ற தனது திருத்தூது செய்தியிலே திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் நாம் அனைவரும் நற்செய்தி அறிவிப்பாளர்களாக அழைக்கப்பட்டுள்ளோம்... ஆவியால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட நற்செய்தியாளர்களாக நாம் மாற வேண்டும் என்று நமக்கு அறிவுறுத்துகிறார். 

ஆவியால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட நற்செய்தியாளர்கள் எப்படி இருப்பார்கள்... தங்கள் குரலை உயர்த்தாமலேயே இறைவனை குறித்து உரக்க பேசுபவர்களாய், ஒரு வார்த்தையும் கூறாமலேயே இறைவனை மற்றவர்களுக்கு விளக்குபவர்களாய், அதை பற்றி சிந்திக்காமலேயே இறைவனை மற்றவர்களுக்கு உணர்த்துபவர்களாய், சுருங்கக்கூறின் தூயஆவியால் நிரப்பப்பட்டு அவர்களில்  வாழும் இறைவனை உலகம் காண செய்பவர்களாய் இருப்பார்கள். 

நம்மில் வாழும் இறைவனை... நம்முள் உணர்வோம், இவ்வுலகம் உணரச்செய்வோம் .

The Lord alive in us

Monday, 5th week in Eastertide

30th April, 2018: Acts 14: 5-18 ; Jn 14: 21-24

Jesus initiates the next phase... he promises his Spirit who will reside in our hearts and instruct us of the right thing to be done at the right time. The Spirit of truth and counsel, the Spirit of strength and determination. It is the Spirit that makes them so strong and powerful that Paul and Barnabas were considered to be like gods.

This is a reminder of what Jesus promised us in last week: the one who believes in me will do all that I do, and even more than that! The Holy Father in his letter Evangelium Gaudium speaks of Spirit-filled Evangelisers... that is what the Lord wants us to become,  in and through our daily life,  within our families and wherever we are... Spirit filled Evangelisers.

People who proclaim without raising their voice; people who explain without uttering a word, people who manifest the Lord without being even conscious of it, people who make the Lord present wherever they are without having to try hard to do so: in short, people who become so filled with the Spirit that the world sees the Lord alive in them!