FRANCIS' FIVE - #2

FIVE YEARS OF POPE FRANCIS 

March 13, 2013 - the day Pope Francis took on the divine mandate of leading the People of God. It has been five years and there are FIVE strong orientations that this wonderful person of God has given the Church and the world. 

2. MERCY - the mark of a true Christian

Mercy has been a keyword for Pope Francis right from the beginning. Just a few weeks into his papacy, he surprised everyone on a Sunday when he announced: "I wish to prescribe a medicine to you all" and proposed Misericordina...a box made like a sample tablet box with a rosary, a Divine Mercy chaplet and a picture of Divine Mercy Jesus...a kit that he symbolically handed over to all present at the Midday Angelus that Sunday. A call to Mercy! 

This "Mercy" that he speaks of, has two essential dimensions and understanding both is an indispensable task for a true Christian. 

Mercy of God: The first dimensions is the Mercy of God which is never lacking! God is never tired of forgiving, Pope Francis has repeated time and again. Mercy is the hallmark of the God we believe in...right from the beginning of creation up until now, because God is mercy! We need to understand God as the Merciful Father, Loving Mother, Bosom Friend, someone who is madly in love with us. Once we understand God to be such, we would insist more on an intimate relationship with God than mere religious practices of piety! This is the foundation on which the Holy Father invites us to build our faith and our daily Christian life.That leads us to the second dimension...

A Life of Mercy: Once we experience this unfathomable mercy of God, we should be transformed into living signs and expressions of that mercy. This is what Christ wants us to stand by and this is the criterion he gave for us to be called people who belong to God's fold or not, in Matthew 25. When the Holy Father announced the Extraordinary Jubilee of Mercy in the year 2015-2016, he had both these dimensions in mind - the former as the foundation for the celebration of the year and the latter as the fruit of the celebration. In short, he has been calling the Church to grow more and more merciful and become the face of the Mercy of God to the world today.

His natural tendency to go towards the sick and elderly whenever he is in a public audience, the compassion with which he embraces and hugs the persons with disabilities and the sick, the way he listens to people when they share their plights and the continuous call to be sensitive to those who are suffering due to various forms of poverty and misery - these are but his heart's longings, brought into live actions and translated into his words. We would do well to take this to heart - to be persons filled with mercy!

RevivaLent 2018 - #30

Revive your capacity to look into yourself

Thursday, 4th week in Lent: 15th March, 2018

Exo 32: 7-14; Jn 5: 31-47

The one who loves more will be hurt more! This is an ordinary experience of life. True love never counts the hurts, nor does it give up fearing hurt. God's love for us has proved this to us time and again. We see in the first reading today how the people were absolutely insensitive to God's love and went behind their need for a concrete and tangible expression of a passing love. All that they needed was to just take time and look into themselves, to look back into their lives, to look at the way they had come by! Moses had to come down, break those tablets amidst them and call their attention to those very things, and they realised their folly!

We may wonder reading this account, how was it possible for them to do it! After all the great experience of wonders and marvels in Egypt and in the desert, how could these people think of making a god for themselves! Let us not be too fast in this. Let us just pause and look at ourselves. How better are we?

How swift we are to give up on the Lord and Lord's ways, even after having experienced the Lord so much! We give it up for gods of our own making - our time more important than spending few extra minutes listening to the Word of God, our work more important than giving God the due that we should, our pleasures more important than taking up a few sacrifices for God and for God's plan... aren't these the same as what the people of Israel did?

Jesus says, your own actions shall be your judge! You think you can justify it saying the world has its demands on us and the times require certain changes in priorities, the Lord says, the Truth remains! And truth alone can set you free! 

Go into the depth of your hearts and look at the way you have travelled, the way God has loved you all this while, the way you have been nourished by the love of God, you will understand where you are going wrong! Be courageous enough to turn back, retread your ways to the Lord. Revive your capacity to look into yourself!

மார்ச் 15: உள்நோக்கு பார்வை அன்றாடம் தேவை

உங்கள் வாழ்வை மாற்றும் துணிவு கொள்ளுங்கள்! 

அதிகம் அன்பு செய்பவர்கள் அதிகமாய் காயப்படுவார்கள் என்பது எதார்த்தம். ஏனெனில் உண்மையான அன்பு காயங்களை கணக்கிடாது, அவற்றை கண்டு அஞ்சவும் செய்யாது. இறைவன் நம்மீது கொண்டுள்ள அன்பே இதற்கு முழுமுதல் சான்றாக வரலாறு முழுவதும் வந்துள்ளது. இன்றைய முதல் வாசகம் நம்முன் வைக்கும் நிகழ்வு இதை தெளிவாய் நமக்கு உணர்த்துகிறது. அத்தனை புதுமைகளையும், மாபெரும் அறிகுறிகளையும் எகிப்திலும் பாலைவனத்திலும் அவர்கள் கண்டிருந்தும் எத்தனை விரைவில் இறைவனை மறந்து தங்களுக்கு என்ன தேவை என்பதை தேடி செல்ல தயாராகிவிட்டனர் இந்த மக்கள். அவர்கள் செய்யவேண்டி இருந்ததெல்லாம் ஒரே ஒரு உள்நோக்கு பார்வை - தாங்கள் யார், தாங்கள் கடந்து வந்த பாதை என்ன, அந்த பாதையில் பட்டறிந்த உண்மைகள் என்ன, உள்ளத்தில் பதிந்துள்ள நினைவுகள் என்னென்ன என்று சற்று சிந்தித்திருந்தால் இந்த தவற்றை செய்திருக்கமாட்டார்கள். மோசே இறங்கி வந்த அந்த கற்பலகையை உடைத்து அவர்களுக்கு உணர்த்தியது இது தான் - உள்நோக்கி பாருங்கள் உண்மையை உணருங்கள். அவர்கள் உடனே உணர்ந்தார்கள்...மனம் வருந்தினார்கள். 

இதை கேட்கும் போதே நமக்கு ஒன்று தோன்றலாம் - எப்படி இவர்களால் இது முடிந்தது? இவ்வளவு மனசாட்சியற்றவர்களாக இருக்கிறார்களே என்று நினைக்க தோன்றலாம். சற்றே பொறுங்கள்... நமக்குள்ளாக ஒரு பார்வை பாப்போம்...உள்நோக்கிய பார்வை... இவர்களை விட நாம் எந்த விதத்தில் உயர்ந்திருக்கிறோம்?

இறைவன் நமக்கு செய்த நன்மைகளையெல்லாம் எத்தனை விரைவில் நாம் மறக்கிறோம். நமக்கென சில கடவுள்களை நாம் உருவாக்கிக்கொள்வதில்லையா? ஒரு சில நிமிடங்கள் நீண்டுவிட்டாலும் இறைவார்த்தையை விட நமது நேரம் நமக்கு பெரிதாக தோன்றுவதில்லையா? வேலையை காரணம் காட்டி இறைவனுக்கு உரியதை அவருக்கு தர நாம் மறுக்கும் போது நமது வேலை நமக்கு பெரிதாவதில்லையா? எனக்கு பிடித்ததை செய்ய வேண்டும் என்ற துடிப்பில் இறைவன் என்னிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறார் அவரது திட்டம் என்ன என்பதை எல்லாம் ஒரு நொடிகூட சிந்தியாமல் செயல்படும்போது எனது விருப்பு வெறுப்பு பெரிதாவதில்லையா? இது தானே இஸ்ரயேல் மக்கள் செய்ததும்?

உங்கள் செயல்களும் சிந்தனையுமே  உங்களை தீர்ப்பிடும். இந்த உலகம் இதைத்தான் எதிர்பார்க்கிறது, இந்த காலம் அப்படிப்பட்டது என்றெல்லாம் கூறி நீங்கள் உங்களையே நியாயப்படுத்திக்கொள்ள முயற்சிக்கலாம். ஆனால் உண்மையென்று ஒன்று உண்டு. அது மட்டுமே உங்களை விடுவிக்கும், என்கிறார் கிறிஸ்து. 

உள்நோக்கி பாருங்கள், உங்கள் உள்ளத்தை நோக்கி பயணியுங்கள், இதுவரை கடந்து வந்த பாதையை சற்று திரும்பி நோக்குங்கள்... இறைவனின் அன்பு உங்களை எப்படியெல்லாம் தாங்கியுள்ளது, கடவுளின் அரவணைப்பு உங்களை எப்படியெல்லாம் வழிநடத்தியுள்ளது என்பதை உணருங்கள்... உங்கள் தவறுகள் உங்களுக்கு புரியும். உங்கள் வழிகளை மாற்ற துணிவு கொள்ளுங்கள், திரும்பி வாருங்கள் என்று இறைவன் நம்மை அழைக்கிறார். உள்நோக்கு பார்வை அன்றாடம் தேவை என்பதை உணர்வோம், இறையன்பில் வளர்வோம். 

FRANCIS' FIVE #1

FIVE YEARS OF POPE FRANCIS 

March 13, 2013 - the day Pope Francis took on the divine mandate of leading the People of God. It has been five years and there are FIVE strong orientations that this wonderful person of God has given the Church and the world. 

1. JOY - the centre of Christian life

Right from the beginning Pope Francis has been harping upon one theme: Joy! Without Joy you cannot think of a Christian according to Pope Francis. I have said all these that your joy may be full, said the Lord and Pope Francis holds that close to his heart. He wants the Church to be a beacon of hope and joy to the world. He wishes every Christian is filled with joy and fills the world with that same joy. If your faith cannot offer you, those around you and to the society at large a joy that can fill lives, your faith has to be questioned! The Word of God is a Good News and it has to be gladly proclaimed, joyfully lived, eagerly received and lovingly shared... the Joy of the Gospel has to fill the hearts of every person on earth and it is the responsibility of every Christian to take this forward. 

There are challenges that abound, but nothing can take this Joy away if it is truly Christian because Jesus has promised us: I give you a joy that no one can take away from you! A Joy that is truly Christian cannot be wiped away by pain or loss or suffering or persecution, not even death! That is the kind of Joy we need to possess if we need to show the world that our faith is real.

RevivaLent 2018 - #29

Revive your sense of belonging to God

Wednesday, 4th week in Lent: 14th Mar, 2018

Isa 49: 8-15; Jn 5: 17-30

My father is working and so I should be working too...these words of Jesus make the fellow Jews angry. They accuse Jesus of equating himself with the Father, with God! Jesus affirms it yet again and tells us too...you too are! You too are just like God, bearing the image and likeness of God, children of God, chosen ones of God - this is not a privilege but a responsibility. It is a task, a challenge to make God present to the world that constantly distances itself from God! But God's love never distances itself, it reaches out. It reaches out to every one, the whole world, the entire universe!

Does God love all in the same manner? Of course, God is never partial but what would love mean if it is the same with everyone, everywhere! God's love is specific says the Word today. God's love comes to respond to the need of each one proper to the void he or she experiences in life. 

A mother's expression of love to a hungry child is feeding it; her reaching out to a frightened child is to caress it reassuringly!  God's love is such, declares the Word today: even if that mother were to forsake, God would never forsake us! it takes special effort to respond to each one proper to their need, at times the needs of each persons vary, at times even clash one against the other! 

God alone knows the trick of reconciling them and making the right thing happen at the right time. After all, is it not true that, all things work together for good to them that love God, to those who are called according to God's purpose (cf Rom 8:28)? Let us revive our sense of belonging to God, our child like attachment to God and the world will soon be set right!

மார்ச் 14: அவர் கரங்களில்...

இறைவனுக்கு சொந்தமானவர்கள் என்பது பெருமையா?

என் தந்தை செயலாற்றுவதால் நானும் செயலாற்றுவேன் என்று இயேசு கூறும் அந்த வார்த்தைகள் அவரது சக யூதர்களை கோபப்படுத்தியது. நீ உன்னையே கடவுளுக்கு நிகரானவனாக அழைத்துக் கொள்கிறாய் என்று அவரை கடிந்துக் கொண்டார்கள். இயேசுவோ நீங்கள் சொல்வது தான் உண்மை, நானும் என் தந்தையும் ஒன்றே என்று கூறுவதோடு, நம்மை பார்த்தும் அதையே கூறுகிறார். உங்கள் விண்ணகத் தந்தையும் தாயுமான இறைவனின் பிள்ளைகள் நீங்கள், அவரது உருவையும் சாயலையும் தாங்கியவர்கள் நீங்கள், அவரை போன்றே வாழ அழைக்கப்பட்டவர்கள். அவருக்கே சொந்தமானவர்கள் - இது வெறும் பெருமை மட்டுமல்ல, பெரும் கடமையும் கூட!

இறைவனை மதியாது விலகி செல்லும் இன்றைய உலகில், இறைவனுக்கு சொந்தமானவர்களாய் வாழ்ந்து அந்த இறைவனின் அன்பை உலகம் உணருமாறு செய்ய வேண்டிய கடமை அது. உங்கள் சொல்லிலும் செயலிலும் இறைவனின் அன்பை முன்னிறுத்தி உங்களை சுற்றி உள்ள அனைவரும் அதை உண்மையாய் உணரும்படி செய்ய அழைக்கப்பட்டவர்கள் நீங்கள். இறைவனின் அன்பு அனைவருக்குமான அன்பு மட்டுமல்ல, ஒவ்வொருவருக்குமான அன்பு.

ஒரு தாய் தன குழந்தையை அன்பு செய்யும் போது அதை எப்படி வெளிப்படுத்துகிறாள்? தன் எல்லா குழந்தைகளுக்கும் ஒரே அன்பா? இல்லை, ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தேவையான அன்பு. பசியென்று அழும் குழந்தைக்கு உணவாக வெளிப்படும் அன்பு, பயமென்று அழும் குழந்தைக்கு அரவணைப்பில் வெளிப்படும் அன்பு, ஏதோ ஒரு இழப்பினால் அழும் குழந்தைக்கு நானுள்ளவரை நீ எதையும் இழந்துவிடவில்லை என்று ஆறுதலாய் வெளிப்படும் அன்பு... இப்படி ஒருவரின் உண்மையான உள்ள உணர்வை தெரிந்து வெளிப்படும் அன்பே தாயின் அன்பு. அந்த தாயின் அன்பு அற்றுப்போனாலும், நான் உன்னை கைவிடுவதில்லை என்று கூறும் இறைவனின் அன்பு இன்னும் எத்தனை மடங்கு ஆழமானதாய் இருக்கும் என்று சற்று சிந்தித்து பார்ப்போமா!

அவர் கரங்களில் நாம் இருக்கிறோம் என்ற துணிவோடு, அவர் கரங்களில் நம் வாழ்வு இருக்கிறது என்ற மகிழ்வோடு, அவரது அன்பு நமக்கு என்றும் உள்ளது என்ற மனதிடத்தோடு... அவரது பணியை இவ்வுலகில் ஆற்ற நாம் துணிய கிறிஸ்து நம்மை அழைக்கிறார். நாம் எங்கிருந்தாலும், எதை செய்தாலும், அவர் கரங்களில் உள்ளோம் என்பதை மறவாது செயல்படுவோம்!

மார்ச் 13: நீரோடையாய் பயணிக்க... பாய்ந்தோட...

அருளின் நீரோடைகள்  நம்மை சுற்றி பாய்கின்றன! 

உயிரோட்டமுள்ள வாழ்வை குறிக்கும் அழகானதொரு உருவகத்தை நம்முன் வைக்கிறது இன்றைய இறைவார்த்தை: உயிரளிக்கும் நீரோடைகள்! இறைவனின் இல்லத்திலிருந்து பாய்ந்தோடும் நீரோடையை எசேக்கியேலும், அந்த உயிரளிக்கும் நீரோடையே கிறிஸ்துவாய் லூக்காவும் இன்று நம்மை ஆழ்ந்து தியானிக்க அழைக்கிறார்கள்... அருளின் நீரோடைகள் நம்மை சுற்றி பாய்ந்தோடுவதை நாம் உணர்ந்திருக்கிறோமா? 

முப்பத்தெட்டு ஆண்டுகளாய் அந்த நீருக்குள் இறங்கவேண்டும் என காத்திருந்தவருக்கு இயேசுவே சென்று நீ நலம் பெற விரும்புகிறாயா என்று கேட்டது, அவர் நீரோடைக்கு செல்வதற்கு பதிலாக நீரோடையே அவரிடம் வந்தது போல் இருந்திருக்கவேண்டும்!  ஆனால் நீரோடை பாய்ந்தோடுவது என்பது எப்போதுமே விரும்பத்தக்க ஒன்றாகவே இருக்கும் என்பது உறுதி அல்ல.  அதனால் தான் கிறிஸ்து அவரிடமே கேட்கிறார்: நீ நலம் பெற விரும்புகிறாயா? 

இதெல்லாம் ஒரு கேள்வியா என்று நாம் எண்ணலாம்! ஆனால் இது மிக தேவையான ஒரு கேள்வி தான்... நடக்க இயலாதவராக போவோர் வருவோரின் இரக்கத்திற்கு பாத்திரமாக இருப்பதே நல்லது என்று அம்மனிதன் நினைத்துவிட்டால்? அப்படி படுத்திருந்து பிறரின் ஈகையிலேயே வாழ்க்கை நடத்துவது தொல்லையற்றது என்று அவர் நினைத்துவிட்டால்? ஆகையால் தான் இயேசு அவரிடமே கேட்கிறார்...நீ நலமடைய விரும்புகிறாயா?

நமது வாழ்விலும், இறைவனின் குணமளிக்கும் நீரோடைகள் நம்மை சுற்றி ஓடிய வண்ணமே உள்ளன... அதில் இறங்கவோ, அவற்றினால் குணமடையவோ நாம் விரும்புகிறோமா என்பதே கேள்வி. ஆம் என்றால்... உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு எழுந்து நட என்று அவரிடம் சொன்னதுபோல இறைவன் நம்மிடமும் கூறுவார் - அவர் கூறுவதை செய்ய நாம் தயாரா? நமது பழகிவிட்ட வாழ்க்கையில் சில மாற்றங்களை ஏற்படுத்த நாம் தயாரா? பிறரின் நிழலிலும், அடுத்தவரின் இரக்கத்திலும்,  பழிபோடுவதிலும், குற்றங்கூறுவதிலும் நமது வாழ்வு கடந்துவிடாமல், ஒவ்வொரு நாளும் புத்துணர்வோடும், புது முடிவுகளோடும், முழுமையை நோக்கி நீரோடையாய் பயணிக்க பாய்ந்தோட நாம் தயாரா? 

RevivaLent 2018 - #28

Revive your willingness to flow on!

Tuesday, 4th week in Lent: 13th Mar, 2018
Ezek 47:1-3,9-12; Lk 5: 1-3a,5-6

We have a wonderful imagery today to ponder over: the flowing water that enlivens! Ezekiel speaks of it and Luke presents it; Ezekiel underlines the presence of the flowing water by the Temple while Luke points out the very presence of Christ as the life giving spring! 

For that man who had been waiting for years to get into that life giving water, the fact that Jesus approached him was like the waters came to him, instead of he going to the waters. But it is not all that comfortable, when the waters really flow! That is why Jesus asks him that question: do you want to be well again? 

We may think it is a dumb question to ask - but it matters! What if the man was comfortable drawing pity from the others? What if the man gained much more than what he could have with his limbs alright? Hence, the need for Jesus to ask him, if he really wanted to be healed! It is our choice to be healed, to be well, to be wholesome!

We may blame people around, the situation around, the events and experiences and remain in self pity! That will never lead us to wellness, health or wholeness. If we really want to live our life to the full, we need to receive the flowing grace willingly. It might require of us certain changes...which may not be comfortable - the man was asked to pick up his mat and walk..all this while people were carrying him around! Are we prepared for the inconveniences of grace?

The Lord reaches out to us, flows into our lives to enliven us and Jesus invites us to become the waters that enliven people around us, that we reach out to others and flow into their lives, enlivening them! Let us revive our willingness to be healed, the willingness to flow on!

மார்ச் 12: நம்பிக்கையோடு திரும்பி நட

ஒளியை நோக்கி, மகிழ்ச்சியை நோக்கி, திரும்பி நட 

நேற்றைய தினம் தவக்காலத்தின் நான்காம் ஞாயிறன்று இறைவார்த்தை நம்மை மகிழ்ந்து களிக்கூற அழைத்திருந்தது... நாம் பாவிகளாய் இருந்தாலும், தவறியவர்களாய் தடமாறுகிறவர்களாய் இருந்தாலும், இறைவன் நமது தவறுகளை கணக்கில் கொள்வதில்லை, அன்புடன் நம்மை தம் பிள்ளைகளாகவே நேசிக்கிறார்! இதைவிட நாம் மகிழ்ந்து களிக்கூற வேறு காரணங்கள் நமக்கு தேவையா என்ன! அதே அழைப்பு இவ்வார தொடக்கத்திலும் தொடர்கிறது!

துக்கத்திலிருந்து சந்தோஷத்திற்கு, துன்பத்திலிருந்து இன்பத்திற்கு, இருளிலிருந்து ஒளிக்கு, வழியறியா நிலையிலிருந்து ஒளிமிகு வாழ்விற்கு இறைவன் நம்மை அழைக்கிறார் - அந்த அழைப்பை ஏற்க நாம் தயாரா? நம்மில் பலர் துன்பங்களோடே, துக்கங்களோடே, மனதில் புலம்பல்களோடே வாழ பழகிவிட்டிருக்கிறோம்! அங்கிருந்து புறப்படுவது என்பதே நமக்கு அரிதாய் இருக்க மகிழ்ச்சியை நோக்கி, ஒளியை நோக்கி நாம் எங்கு பயணிக்க போகிறோம்?

உண்மையிலேயே இப்பயணத்தின் பெரும்பகுதி பயணிக்க எடுக்கும் முடிவில் தான் இருக்கிறது...இன்றைய நற்செய்தியில் நாம் காணும் அந்த அரச அலுவலரைப்போல நாம் இறைவனின் குரல் கேட்டவுடனேயே முடிவெடுத்து திரும்பி பயணிக்க தொடங்க வேண்டும் என்று இறைவார்த்தை நமக்கு பணிக்கிறது. நீ செல், உனது மகன் வாழ்வான் என்று கிறிஸ்து கூறியவுடன், திரும்பி செல்லும் அந்த நம்பிக்கை - அதுவே அவரது அசீர்மிகு வாழ்வுக்கு அடிக்கல் ஆனது. 

சில வேளைகளில் சிலர் தங்கள் வாழ்வின் துன்பங்களை பகிர வரும்போது, அவர்கள் செய்யவேண்டியது என்று எதை நாம் கூறினாலும் அதற்கு எதிராய் ஏதாவது ஒன்றை கூற அவர்கள் தயாராகவே இருப்பார்கள்; அவர்களது சிக்கல்களிலிருந்து வெளியேற நாம் கூறும் எந்த ஒரு வழியும் அவர்களுக்கு உதவக்கூடியதாகவே தோன்றாது! அவர்கள் பகிரும் விதத்திலிருந்தே அவர்கள் அந்த சிக்கலில் இருந்து வெளிப்படும் சிந்தனையிலேயே இல்லை என்பது தெள்ளத்தெளிவாக நமக்கு புரிந்துவிடும்!

இவர்களை பார்த்தே இறைவன் இன்று கூறுகிறார்... நம்பிக்கையோடு திரும்பி நட... உன் வாழ்வில் ஓளி பிறக்கும், உன் துன்பங்கள் இன்பங்களாய் மாறும், உன் சோகங்கள் மகிழ்ச்சியாய் மலரும், உன் சோதனைகள் சாதனைகளாய் மிளிரும்... நம்பிக்கையோடு திரும்பி நட. இறைவனை, இறைவனின் வார்த்தையை மனதில் கொண்டு நம்பிக்கையோடு திரும்பி நட!

RevivaLent 2018 - #27

Revive your Journey from sadness to gladness

Monday, 4th week in Lent: 12th Mar, 2018

Is 65:17-21; Jn 4: 43-54

Yesterday we celebrated the fourth sunday in Lent which had the call to Rejoice! Yes we are sinful, we have fallen and failed, we are unworthy but inspite of that the Lord loves us and that is a great reason to Rejoice. The call continues into the week!

From sadness to gladness is the journey the Lord invites us to. It is surprising that many a persons find it a journey either unnecessary or unrealistic. They feel they can remain with sadness and that they are destined to remain with such sadnesses. They don't wish to embark upon that journey so easily. 

Interestingly, a major part of  the journey consists in making the decision to turn and walk,  as did the royal official in the Gospel account today. How long are we going to stand staring at problems and confusions and misgivings and misunderstandings in life?  

At times, there are people who share their problems. From the very sharing of the problems we can sense the fact that they have not even thought of leaving those problems and walking ahead - every suggestion you give meets with multiple reasons why it is not workable; every challenge you pose against the problem is judges as an insensitive approach to the person! If you have to walk out of your problems, first you have to decided to stop, turn and walk away from it!

The Lord tells us today: just believe and turn and walk towards the peace and serenity that I offer. Are we ready to set off with faith and hope,  on that journey: from sadness to gladness!