MERCY: the Mark of a Christian

Divine Mercy Sunday: 8th April, 2018

Come See the Mark that Christ Crucified has left on us!
Second Sunday of Easter: Acts 4:32-35; 1Jn 5:1-6; Jn 20:19-31

This Sunday is liturgically called the Low Sunday which marks the end of the Easter Octave. "A week later", indicates the Gospel today; it was a week later that Jesus appears to all the eleven, including Thomas and patiently, mercifully and lovingly leads them to true faith. The feast of Divine Mercy was instituted and fixed for this day by Pope Saint John Paul II, who was canonised on this ocassion three years ago! 

The first reading speaks of how the early community of Christians becomes a mighty witness to the Lord. They were the epitome of the command that Jesus gave, 'be merciful as your heavenly father is merciful'. Mercy becomes their way of life, or rather their renewed way of life. As a mark of being a Christian, mercifulness to each other specially to those in need, becomes the point of attraction for many...and as the reading goes - the Lord added to their number everyday! Mercy, we know, is the high point of Christian identity. But what matters most is how it is lived on a daily basis. It begins with our life at home: with our dear ones, elderly parents, sickly loved ones, troublesome children, rebellious youngsters... how is our relationship? What level of patience and acceptance do we manifest? Mercy is not weakness, it is meekness!

The Second reading speaks to us of the Source of mercy, God the father of Jesus Christ who in mercy sent the only Son for our salvation! The Mercy of God is given to us as the example and the measure of our "genuineness of faith"! Preaching and believing in high ideals of love and compassion, if we but hate people and divide families, envy others and detest their well being... we are far, far away from God, the God of Mercy and compassion. Mercy is not an ideal, it is a life style; it is not a set of actions, but an attitude to life.

Jesus' encounter with the disciples after his resurrection manifests a special quality of mercy... it is an encounter that is full of unlimited forgiveness and unconditional love! There is no demand that the disciples have to render an account for having abandoned Jesus at the crucial moment of suffering, for having betrayed him or having denied him! All that Jesus does is, tell them he is with them and invite them to be his witnesses throughout the world. That is the mercy of God embodied, incarnate, which dwelt among us in flesh and blood and dwells among us today in the Spirit. Mercy, hence, has to be lived today in forgiveness and love; there can be no place for grudge and grievance, envy and slander, cheating and stealing, killing and enmity. 

An enlightening proposal that Jesus has for his apostles - how to ensure that it was Jesus? Jesus showed them the wounds, the mark that the Crucifiction left on him... the MARKS..come see the the wounds, feel the marks! We need to tell the world, as a proof of our identity as Christian - Come see the Marks that Christ Crucified has left on us!

As we celebrate the Divine Mercy of Jesus...let us understand and accept Mercy as our mark of identity as God's own children, the distinctive character of persons who call themselves Christians! Let us be merciful as our heavenly father is merciful.

உயிர்ப்பின் அழைப்பு: பிடிவாதத்திலிருந்து பிடிமானமுள்ள வாழ்க்கைக்கு...

ஏப்ரல் 7: பாஸ்கா எண் கிழமையில் சனி 

இயேசு உயிர்த்து வந்தபோது அவரது சீடர்கள் அவரை அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை. அவர்களோடு வாழ்ந்தபோது பல முறை அவர்களுக்கு இது குறித்து இயேசு பேசியிருந்தும், உயிர்த்து வந்த போதும் பல அற்புதங்களையும், புதுமைகளையும் கண்ணார கண்டபோதும், அவர்கள் அவரை அடையாளம் காணமுடியவில்லை... இது கிறிஸ்துவுக்கே ஒரு வகையான கோபத்தை உண்டாக்கியது. அதை அவர்களோடு பகிர்ந்தும் கொள்கிறார், அவர்களை கடிந்துகொள்கிறார்! உண்மையில் அவர் மேல் அவர்கள் எத்தனை அன்பு கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை அவர் அறிந்திருந்ததனால், அவர்களை கடிந்துகொள்வதில் அவருக்கு எந்த தயக்கமும் இல்லை. அவ்வாறு அவர் கடிந்துக்கொண்டதும், தூக்கத்திலிருந்து எழுந்த குழந்தைகளை போல தெளிவுபெற்றார்கள். அதன் பின் அவர்களை எந்த ஆற்றலாலும் அசைக்க முடியவில்லை - கைது, தண்டனை, கசையடி, கல்லெறிதல், மிரட்டல் - எந்த எதிர்ப்பும் அவர்களை நிறுத்தவில்லை. 

நம்மையும் ஒவ்வொரு நாளும் உயிர்த்த கிறிஸ்து பலவகையான அழைப்போடும், ஆலோசனைகளோடும், அணுகியவண்ணமே உள்ளார். ஆயினும், நாம் பிடிவாதம் பிடிக்கும் சிறு குழந்தைகளை போலவே, அவற்றை காணவோ, புரிந்துகொள்ளவோ ஏற்று வாழ்வை மாற்றவோ எந்த முயற்சியும் எடுக்காமல் நகர்ந்து செல்கின்றோம்! காணமுடியாமல் அல்ல, காண விரும்பாமல்; மாற்றமுடியாமல் அல்ல, மாற்ற துணியாமல்! நம்மையும் இறைவன் சில நேரங்களில் குரல் உயர்த்தி கண்டிப்பதுண்டு... அவர் நம் மீது வைத்துள்ள நம்பிக்கையின் காரணமாய்.

அவரது குரல் கேட்போம், அவர் நம்மோடு இருப்பதை காண்போம், உளமார உணர்வோம், அவரது விருப்பம் உணர்ந்து அதை வாழ்வில் செயல்படுத்துவோம். அப்போதுதான் நம் வாழ்வும் பிடிமானமுள்ள வாழ்வாக, யாராலும் அசைக்கமுடியாத வாழ்வாக, அர்த்தமுள்ள வாழ்வாக, முழுமைபெற்ற வாழ்வாக உருவெடுக்கும். 

பிடிவாதத்திலிருந்து பிடிமானமுள்ள வாழ்விற்கு மாற நான் தயாரா?

The Easter Call: From Obstinacy to Resolve

Saturday within the Easter Octave: 7th April, 2018

Acts 4: 13-21; Mk 16: 9-15

Jesus returned, but they recognised him not! He was a bit annoyed as during his time with them. He takes the liberty to rebuke them, because he knew they loved him. It was for the same reason he did not reject them, but only rebuked them and their slowness to believe, in spite of the repeated signs and wonders. That rightful rebuke reassured the disciples much and they came to a resolve, no one or nothing could affect from then. No threats, no powers, no imprisonments, no lashes, no authority could stop them from proclaiming Christ because they were so powerfully taken up by that encounter with the Risen Christ. They knew he was with them every moment, as he had promised them!

Every day, the Risen Lord returns to us with a fresh proposal to live with us unceasingly; Our obstinacy to hold on to various concerns in life, our blindness to the extraordinary love with which the Risen Lord approaches us, our failure to see through and observe in the events of life, the Lord who walks with us - these deserve a rebuke from the Lord. We live at times like obstinate little children, refusing to see the whole reality; we see only what we want to and we fail to see what we really need to. And from the little that we see, we interpret things and stay put there... thinking that we have figured it all out and we are on the right! The Lord would scream at us, "why don't you open you eyes and see, for your own sakes!"

Let us move on... let us allow the Lord to show us the Lord's real presence with us. It would not matter, until we reach the resolve as did the apostles, to proclaim in our words and deeds, the Lord who has won us over. We are called to be witnesses, beginning from wherever we are to the ends of the world. Are we ready? Are we ready to move on from our obstinacy to a resolve to surrender?

உயிர்ப்பின் அழைப்பு: ஆண்டவரால் ஆட்கொள்ளப்பட, அச்சத்தால் அல்ல!

ஏப்ரல் 6: பாஸ்கா எண்கிழமையில் வெள்ளி 

இயேசுவை கொன்றதோடு தீர்ந்தது தொல்லை என்றிருந்தவர்களுக்கு அவரது உயிர்ப்பின் செய்தி ஒரு அதிர்ச்சியாய் இருந்ததென்றால் அதன் பின் சீடர்கள் மத்தியில் ஏற்பட்ட மாற்றம் பேரதிர்ச்சியாய் இருந்தது. கிறிஸ்து இதை முன்னறிவித்திருந்தார்...இறையரசு விதைக்கு ஒப்பாகும், அதை விதைத்துவிட்டு விதைப்பவன் காத்திருந்தால் அது முளைத்து, வேர்விட்டு செழித்தோங்கி பறவைக்கூட்டங்களுக்கு இல்லமாகும் என்றார். அவ்வாறே அடங்கியதுபோல் தெரிந்த அந்த குறுகிய காலம் முளைத்து வர எடுத்துக்கொண்ட நேரம் என்று அவர்களுக்கு தெரியவில்லை. அது முளைத்து வந்தபோது அவர்களுக்கு பெரிய அதிர்வை ஏற்படுத்தியது... முளைத்து வந்தது வெறும் பயிரல்ல புயல் என்பதை வெகு விரைவில் அவர்கள் உணர நேர்ந்தது! உயிர்த்த கிறிஸ்துவின் உடனிருப்பு அவர்களுக்கு உறுதி தந்தது, உயர்த்தி நிறுத்தியது, புதிதாய் உருவாக்கியது!

அவர்களது நம்பிக்கை புதுமைகளோடும், அருங்குறிகளோடும் உலகத்தையே திரும்பி பார்க்க வைத்தது. ஏனெனில் அவர்கள் ஆண்டவரால், உயிர்த்த ஆண்டவரால் ஆட்கொள்ளப் பட்டிருந்தார்கள், அச்சத்தாலும் பயத்தாலும் அல்ல. அவர்களிடம் இருந்த பயமும் நடுக்கமும் காணாமற்போயிற்று! ஏனெனில் அவர்களை ஆண்டவர் ஆட்கொண்டிருந்தார். இது அந்த பரிசேயர்களுக்கும் சதுசேயர்களுக்கும் புரியவில்லை. மற்ற கிளர்ச்சிவாதிகளை போல இவர்களும் அடங்கிவிடுவார்கள் என்று நினைத்தார்கள்...ஆனால் ஈராயிரம் ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன, இன்னும் அடங்கியப்பாடில்லை. 

ஆம் அன்புக்குரியவர்களே... நாம் ஆண்டவரால் ஆட்கொள்ளப்பட வேண்டும். உண்மைக்கும், நீதிக்கும், இறையரசிற்கும், மனித மாண்பிற்கும், சமத்துவத்திற்கு, உள்ளார்ந்த அமைதிக்கும் எதிராக உள்ள அனைத்து சக்திகளையும் எதிர்த்து நாம் கிளர்ந்தெழ வேண்டும், ஆண்டவரால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு. ஆண்டவரிலே இணைந்து இறையரசின் கனவுகளை நாம் நிகழ்வாக்க வேண்டும். 

உயிர்ப்பின் அழைப்பு இதுவே - உயிர்த்த ஆண்டவரால் ஆட்கொள்ளப்படுவோம், அச்சத்தால் அல்ல!

The Easter Call: To be fire-filled, not fear-filled!

Friday within the Easter Octave: 6th April, 2018

Acts 4: 1-12; Jn 21: 1-14

Today begins the next round of efforts to contain the good news. When Jesus spoke of it, they killed him and heaved a big sigh thinking it was over. Little did they imagine the problem was far from settled. The Reign of God is like the seed that a sower planted in his field, the Master had said... after a brief silence, it will certainly shoot up. Here the Sadducees and the Pharisees begin to feel the startles as they see the first signs of sprouting. That was already too strong! From a fear filled bunch of rugged Jews, the apostles turned out to be fire filled upstarts, gradually shaping up to be formidable people of God, standing for and proclaiming the good news, namely the person of Jesus Christ, the Son of God and Saviour of the World.

The proclamation was strong because it was accompanied by signs and wonders, as the Master himself had set the model. Walking on the Sea, hauling an impossibly large catch of fish...these were no new signs for the disciples. They were merely confirmations of the continued presence of the Lord who had lived and moved with them.The disciples would not allow themselves to be stopped by anyone or anything. Soon we will begin to hear the violence that was unleashed against the new movement of the Risen Lord. Nothing, absolutely nothing, will stop them from their commitment to proclaim the Lord.

Today, if we wish to be Easter people, let our life be a proclamation and a proclamation that is accompanied by signs and wonders: signs that stand counter to the self centered standards of the world today; and wonders that make people see the love and mercy of God in and through us! For that we need to heed the Easter call: to be Fire filled and not fear filled!

உயிர்ப்பின் அழைப்பு: உயிருள்ள வார்த்தைக்கு செவிகொடுங்கள்

ஏப்ரல் 5: பாஸ்கா எண்கிழமையில் வியாழன் 

தாங்கள் யார் என்று அறிந்துகொள்ள அன்று சீடர்களுக்கும் முதல் திருச்சபைக்கும் அடிப்படையாய் இருந்தது இறைவார்த்தையே. நேற்று முதல் உயிர்த்த கிறிஸ்து தன சீடர்களின் மனதை திறந்து இறைவார்த்தையை உணர்ந்திட புரிந்திட நம்பி ஏற்றிட உதவுவதை நாம் காண்கின்றோம். ஏனெனில் தங்கள் வாழ்விலும், தங்களை சுற்றியும் நடப்பவற்றை, அவர்கள் புரிந்துக்கொள்ள இது மட்டுமே வழியாய் இருந்தது. அதை அவர்கள் புரிந்துகொண்ட உடனேயே அவர்களது அடையாளமே முற்றிலுமாய் மாறியது - மனோதிடமும், ஆன்மிக ஆற்றலும், துன்பங்களை தாங்கும் தெம்பும், புத்துணர்வும் புதுவாழ்வும் அவர்களில் மிளிர்ந்தது! இதுவே தெளிவான அடையாளத்தின் சிறப்பாற்றல்!

உயிர்ப்பின் அழைப்பாய் இன்று நமக்கும் இதுவே வந்தடைகின்றது... உயிருள்ள வார்த்தைக்கு செவிகொடுப்போம். வார்த்தை மனிதரானார், அவர்களிடையே வாழ்ந்தார். ஆனால் அவர்கள் அவரை அறிந்துகொள்ளவில்லை. அதே வார்த்தை உயிர்த்து வந்தபோது புதிதாய் அவரை உணர்ந்தார்கள். வாழ்வான வார்த்தை இது, வரலாறு படைத்த வார்த்தை இது, புது வாழ்வும் புத்துணர்வும் அவர்களுக்கு தரக்கூடிய வார்த்தை என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள். அதே வார்த்தை இன்றும் நம்மோடு வாழ்கின்றார், நம்மோடு பேசுகின்றார் என்று உணர நம்மை அழைக்கிறது இந்த நாட்களின் வழிபாடு. விவிலியத்தில், திருவழிபாட்டிலும், நம்மை சுற்றி நடக்கும் நிகழுவுகளிலும் இறைவன் நம்மோடு பேசுகின்றார் என்பதை நாம் உணர்கின்றோமா? செவிகொடுக்கின்றோமா?

உண்மையில் நாம் செவிகொடுத்தோம் என்றால் இறைவார்த்தை நம்மிடம் பல கேள்விகளை எழுப்பும்: நம் ஆழமான அடையாளம் என்ன? வாழும் வார்த்தை விவிலியத்தில், திருவழிபாட்டிலும், சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளிலும் உன்னிடம் பேசுவதை நீ அறிந்திருக்கிறாயா? அதை புரிந்துகொள்ள உண்மையில் முயன்றுள்ளாயா? அதையே உன் வாழ்வாக்க நினைத்துள்ளாயா?

The Easter Call: Listen to the Living Word

Thursday within the Easter octave: 5th April, 2018

Acts 3: 11-26; Lk 24:35-48

Understanding the Scriptures was an essential part of realising their identity for the disciples. From yesterday we see the Risen Lord take upon himself the task of opening their minds to the scriptures,  because it was from that understanding that they were able to make sense of all that they were going through. Once clarified, their identity was extraordinarily strong and they accomplished feats that nobody would imagine. That is the power of clear and specific identity.

The Easter Call thus is to Listen to the Living Word. The Word made flesh, lived among them and they failed to completely grasp what was happening. When the Lord resurrected, they beheld the Word anew...now it was a Word that was fulfilled, accomplished in history, holding out to them new life and new meaning, an altogether new identity! It is the same Living Word that speaks to us today - in the Scripture, the Sacraments and the Situation around. Are we listening?

If we are truly listening we would hear these questions posed to us: what is your identity?  What does the Scripture say to you? Do you spend time listening to the Lord speak in and through the Scripture, the Sacrament and the Situation? Do you really seek to understand what the Lord wants of you today and strive to fulfill it?

உயிர்ப்பின் அழைப்பு: உங்கள் உள்ளங்கள் பற்றி எரியட்டும்

ஏப்ரல் 4: பாஸ்கா எண்கிழமையில் புதன் 

உயிர்த்த கிறிஸ்துவின் உடனிருப்பை அப்போஸ்தலர்களும் சீடர்களும் மட்டுமல்ல, சூழ்ந்திருந்த மக்களும் கூட உணர்ந்தார்கள். அப்போஸ்தலர்களும் சீடர்களும் அவர்கள் உள்ளத்தில் ஒரு நெருப்பு பற்றி எரிவதாய் உணர்ந்தார்கள்... அந்த நெருப்பு அவர்களது உள்ளத்தை ஒளிபெற செய்தது, கதகதப்பூட்டி அவர்களது உறவுகளை புதுப்பித்தது, அவர்களது சொல்லிலும், செயலிலும் துணிச்சலையும் உண்மையையும் ஆழப்படுத்தியது, அவர்களை முற்றிலுமாய் புதுப்பித்தது, அவர்களது வாழ்வுக்கு பொருளளித்து மெருகூட்டியது. ஒருமுறை நாங்கள் வாழ்ந்த இல்லத்திலே துப்புரவு பணியாளர் ஒருவரை நான் கடந்து செல்லும் போது அவர் என்னை பார்த்து புன்னகைத்தவாறே கூறினார்: "நீங்கள் இல்லத்தில் இருக்கிறீர்கள் என்றால் எங்கள் அனைவருக்கும் அது தெரியும்... ஏனெனில் மகிழ்ச்சியும் சிரிப்பொலியும் கண்டிப்பாக இருக்கும்" என்றார். வியந்துபோனேன், இறைவனுக்கு அதிகமாய் நன்றியும் கூறினேன்! 

நாம் உயிர்ப்பின் மக்கள் என்றால் நம்மிலே மகிழ்ச்சியும், உண்மை உறவும், உயிரூட்டும் ஒளியும் மிளிரவேண்டாமா! அப்படியானால் நாம் பிரச்சனைகள் அற்றவர்களாய் இருக்கவேண்டுமா என்ன? இல்லை, இருளின் மத்தியில் ஒளிவீசுபவர்களாய், துன்பங்களின் மத்தியில் பிறருக்கு ஆறுதலளிப்பவர்களாய், பிரச்சனைகளின் மத்தியில் சுற்றியுள்ளோருக்கு திடமளிப்பவர்களாய் நாம் இருக்க வேண்டும் - இதுவே உயிர்ப்பின் அழைப்பு! 

பிரச்சனைகளுக்கும், குழப்பங்களுக்கும் மத்தியில், உறுதியோடும், திடத்தோடும், குறையாத மனத்தெளிவோடும், உறவில் உண்மையோடும், உள்ளத்தில் ஒளியோடும் வாழவேண்டுமானால் நம் மனங்கள் பற்றி எரியவேண்டும்... உயிர்த்த கிறிஸ்துவின் உயிரூட்டும் நெருப்பில் நம் உள்ளங்கள் பற்றியெரிய வேண்டும்.

The Easter Call: To burn within!

Wednesday within the Easter Octave: 4th April, 2018

Acts 3: 1-10; Lk 24: 13-35

The presence of the Risen Lord was felt in a concrete sense by the apostles and those around them. The Risen Lord was there as a fire within them, burning their hearts, warming up their relationships, heating up their commitments and lighting up their understanding. Their lives were touched by the Lord and not merely they, but all those who were around felt that touch. I was pleasantly surprised one day, when one of the cleanliness staff in our campus remarked to me as I was passing him by: 'when you are around, we all sense it. There is so much laughter and cheer!' I could not thank God enough for such an affirmation that day.

Aren't we called to be Easter people, radiating joy, radiating warmth, radiating light! That does not mean we would have no problems or no struggles! They would in fact abound. But that does not matter because we have within us a fire that is alive, burning and igniting every part of our selves - the fire of the Risen Lord. 

I received a message a few days back requesting prayers - the person said her marriage was broken, now she finds herself alone with her child, she cannot go back to her family because she had entered into this marriage against all their wish! Why is God so blind to my problems, she ended the message. I only enquired, if there were no indications when things were beginning to happen or was she negligent of those indications! However, even now she can confront her problems if only she draws strength from that fire that is within her - the presence of the Risen Lord! Can't she?

With that fire burning in our hearts, we can face any situation and find new lease of life within us and share the same with all around us.

உயிர்ப்பின் அழைப்பு: உங்கள் மனங்களை திறந்திடுங்கள்

ஏப்ரல் 3: பாஸ்கா எண்கிழமையில் செவ்வாய் 

"நாங்கள் என்ன செய்யவேண்டும்" என்று தங்கள் உள்ளம் குத்தப்பட்டவர்களாய் இன்று மக்கள் அப்போஸ்தலர்களிடம் வினவுவதை நாம் காண்கின்றோம். இதுவே மனம் மாறிய மக்களின் முதல் அறிகுறி - உள்ளம் குத்தப்பட்டவர்களாய் ஏதாவது செயதேயாகவேண்டும் என்று துடிக்கும் மனநிலை. 

ஒருமுறை, ஆண்டின் தொடக்க வாரத்திலே மறைக்கல்வி ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு பயிற்சிப்பட்டறை நடத்தியபோது ஏற்பட்ட மறக்கமுடியாத நினைவு ஒன்று எனக்கு உண்டு. அந்த நாளின் பயிற்சி அனைத்தும் முடிந்தவுடன், ஆசிரியர்கள் களைந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவர்களில் ஒருவர் என்னிடம் வந்தார்: "தந்தையே நீங்கள் சொன்னதையெல்லாம் கேட்டுவிட்டு என்னால் வந்தபடியே திரும்பி போக இயலாது. நான் ஏதாவது செய்தேயாகவேண்டும், எனக்கு ஒரு ஆலோசனை கூறுங்களேன்" என்றார். நானும் அவர் செய்யக்கூடியவை பற்றி அவரோடு சிந்திக்க, உடனே என்னோடு தொடர்பில் இருந்த ஒரு மறைபரப்பு குழவிலே உறுப்பினராக இணைந்து ஆர்வமாய் பணியாற்றத் தொடங்கிவிட்டார்! மூன்று வருடங்களாய் அந்த குழுவில் அவர் தன்னார்வ தொண்டராய் பணியாற்றிவருகிறார். இருநூறு ஆசிரியர்கள் அந்த கருத்தரங்கில் பங்குபெற்றிருந்தாலும், இவர் ஒருவருக்கு மட்டுமே உள்ளம் குத்தப்பட்டு ஒரு புது வழி பிறந்தது என்பது எனக்கு மறக்க முடியாத ஒரு நிகழ்வு. 

உயிர்த்த கிறிஸ்துவை நம் உள்ளங்களை தொட நாம் அனுமதித்தோமேயானால் நம்மிலும் பல மாற்றங்களை அவர் நிகழ்த்தக்கூடும். ஆண்டவரே நான் ஏதாவது செய்தேயாகவேண்டும் என்று நாம் கூறினால் உயிர்த்த கிறிஸ்து நம்மை பார்த்து... நான் என் தந்தையிடம் திரும்புகிறேன், நான் தொடங்கிய பணியை நீ தொடர்வாயா -என்று கூறுவது நமக்கு கேட்கும். இதை அப்போஸ்தலர்கள் உணர்ந்தார்கள், தங்கள் வாழ்க்கையையே அதற்காக கையளித்தார்கள். 

நமக்குள்ளாக இந்த கேள்வி அவ்வப்போதாவது எழுந்ததுண்டா? நான் என்ன செய்யவேண்டும்? என்னிடமிருந்து என்ன எதிர்பார்க்கிறீர் ஆண்டவரே? என்று உள்ளம் குத்தப்பட்டு இறைவனிடம் கேட்டதுண்டா? 

இறைவனின் உயிர்ப்பு நமக்கு விடுக்கும் அழைப்பு இதுவே: மனங்களை திறங்கள், உள்ளங்கள் குத்தப்பட்டு என்ன செய்வதென்று சிந்தியுங்கள், உங்கள் வாழ்வை முழுமையாய் வாழுங்கள்.